Od Arizonny CD Szafira "Demony"

Zastanowiłam się. W naszym 'stadzie' są tylko alfy, bety się rozpadły i odeszły. Po wojnie ze Złotymi Kopytami zmniejszyły się nasze tereny.
-Ja z Candy w przyszłym miesiącu pojedziemy na poszukiwanie nowych koni i terenów.- zobaczyłam że jego usta się otwierają więc szybko dodałam -SAME. Nic nie mów SS. ani Sparcie bo też im się zechce poszukiwań. Są za młodzi na takie poważne wycieczki i tak przymykam oko na te ich 'patrole'.
-A kto się zaopiekuje stadem?- zapytał Szafir
-Ty, a kto? Masz dwóch wspaniałych wojowników u boku, trzy rozsądne panny oraz dobrodusznego ogiera. Dacie sobie radę.
-Ok. Może podczas tej wycieczki znajdziecie kandydatów dla naszych klaczek.-powiedział Szafir
<Szafir?>

Od Sparty CD Lukrecji "Nowe doświadczenia"

-Ok, pomogę.- od razu po wypowiedzeniu tych słów, Lucky rzuciła mi się na szyję.- Ale czy ty dasz radę? Jesteś ,,małą księżniczką".
-Dam, dam. 
-Dobra. To zacznijmy. 
Zaciągnęłam do pracy Silva. Chciałam, żeby przytaszczył duże i małe kłody. Tylko niewielką część przyniósł urzywając mocy. Cały Silver!
-Ok. Macie. Ja muszę spadać, czekają na mnie ćwiczenia!- zawołał i tyle go widziałyśmy.
Kazałam Lucky skakać przez najmniejsze z kłód.  Sprawiało jej to dużą trudność. Trochę ( bardzo) się spociła i nasapała.
-Ok, koniec na dziś! Wyglądasz strasznie, a masz randkę.
-Dzięki za szczerość!
Lucky?

Od Lukrecji "Nowe doświadczenia"

Szłam po Lesie. Usłyszałam jakś szelest w krzaczku i odskoczyłam. Okazało się że to króliczek.
-Ale jestem żałosna.- powiedziałam do sb pod nosem -Lucky, musisz się wziąć w garść! Jesteś już duża! Nie zachowuj się jak dziecko!!!
Po tej serii wrzasków byłam nachmurzona i gniewna. Na wszystko patrzyłam spod łba. Po ok. 10 minutach spaceru spotkałam Spartę.
-Sparta! Spadłaś tu do mnie niczym szczęśliwy grom z nieba!- krzyknęłam i przytuliłam się do niej
-Hhej, Lukrecjjo, ccoś ci się stało?- zapytała zdziwiona i odsunęła się ode mnie.
-Tak. Postanowiłam się wziąć w garść. Nie chcę być taką ciotą bojącą się małego króliczka.
-I co w związku z tym mam JA?
-Sparto, kochana siostro. Proszę, pomóż mi nie być rozbiebrzonym (nie wiem czy jeest takie słowo XD) bahorem i zrób dla mnie treningi dzięki którym nie będę taką czarną owcą wśród nas: Silva, Ciebie i mnie. Nie chcę być taka delikatna, oh i ach, chcę być pożądną, silną klaczą! Czy pomożesz mi w tym?- zrobiłam słodkie oczka
-A czemu nie poprosisz Silvera?
-On zrobi mi zaintęsywny trening przez co tylko się przed nim poniżę.
-Acha. A przede mną się nie poniżysz?
-Ty wiesz lepiej jakie są klacze niż Silv, chociaż różnica między wami jest niewielka. To pomożesz?
<Sparta? Plisss....>

Od Silver Shadow'a

Stanąłem obserwując otoczenie. Czysto. Jak co dzień, około 2 nad ranem patrolowałem teren. Jest to mój codzienny zwyczaj, trwający średnio 4 godz., do szóstej, kiedy wstaje reszta stada. Wtedy idę po za tereny, by sprawdzić czy jakieś nowe stada wilków nie zagnieździły się ntie daleko itp. Robię to do ósmej. Potem coś jem i zaczynam trenować. To dziwne, że wszystkie konie w moim wieku szukają miłości swego życia. Co wszyscy mają z tą miłością? Przecież są na świecie ważniejsze sprawy. Rozmyślając, powoli posuwałem się po ciemnym gąszczu lasu śmierci. Bardzo lubię tu przychodzić. Nie ma tu zakochanych dziwaków, organizujących i przygotowujących się do randek. Można sobie w spokoju pomyśleć. Innym koniom jest tu zimno. Nie lubią tu przychodzić, bo to miejsce jest równie romantyczne jak ja. Nagle usłyszałem szelest. Podniosłem głowę, gotowy do ataku. Z gąszczu wyszła jednak mała Sarenka. Spojrzała na mnie wielkimi oczami, jakby błagając o pomoc. Chwilkę zastanawiałem się o co w tym chodzi. Nagle zauważyłem pnącza trzymające jej cieńką nóżkę.
-Pomocy...- powiedziała nerwowo potrząsając głową.- Mama na mnie czeka... proszę, pomóż.
Spojrzałem w jej wielkie oczy i ostrożnie zacząłem przecinać kawałkiem lustra rośliny. Sarenka była wolna.
-Dziękuję ci! Masz u mnie dług!
-Nie ma za co! A co do długu, spłacisz go mówiąc mi, gdzie rosną najsmaczniejsze jagody!- zaśmiałem się.
Sarenka bardzo szybko zniknęła zostawiając mnie samego. Zbliżała się ósma ( Wiem to dzięki słońcu), więc ruszyłem w kierunku łąki. Nagle zauważyłem Spartę.
-Heja!- zawołała.- Co robisz?
Spojrzałem na nią sceptycznie.
-Aha. Jasne. Znowu patrol?
-Skąd to wiedziałaś?- spytałem sarkastycznie.
-Wyluzuj. Nie możesz zostać?
-Ymmm... Nie.
-Proszę, ten jeden raz...- klacz zrobiła dom mnie słodkie oczka.- Nie zostawiaj mnie z bandą parówek!
-Dobra, dobra! Ogar, zostaję!
-Dzięki, S. jesteś wielki.
-Wiem.- usmiechnąłem się drwiąco. - Idziemy się najeść?
-Spoko, dawaj.
Ruszyliśmy w kierunku ślicznej jabłoni i zaczęliśmy się opychać.
-Siora, to pokarm bogów!- powiedziałem pochłaniając dziesiate jabłko.
-Boże, jak ty szybko jesz!
-Wojownik musi jeść! Co ty se myślisz!
-Dobra, dobra. Zobacz kto tam idzie!
-Galaxy?
-No!
Galaxy?

Od Shadow

Życie jest wspaniałe ! Lecz gdzie podział się mój książe z bajki? Hachiko jestem samotna jak palec. Uciekłeś. Tylko Galaxy może mnie pocieszyć. Jestem szczęśliwa, że mój brat i moja siostra mają kogoś na oku. Nie mogę całe życie się tym martwić. Na pewno kiedyś będe mniała tego jedynego. A, Sparta ? Chociaż ona jest chłopczycą (ogierczycą XD). Och! Po co są wogóle problemy ? Życie bez nich było by lepsze( Wiki: życie bez Karoliny też. Cytuję "bo i tak jest za**ane" XD)  Cała ta afera z tą randką Dark'a mnie lekko zasmuca, niewiem czemu.

Od Kashmira - "Dzieci już takie duże"

Dzieci są już duże Dark zaraz będzie miał klacz, potem Galaxy i Shadow. Czuję się tak samo jak Candy. Trochę cieszę się, że moje dzieci niemają jeszcze dzieci.......bylibyśmy już dziadkami - katastrofa! Oby się to stado nie rozpadło, i się nierozpada ! Ta nowa klacz - Stella, wogóle jej nie widać, no może czasami przeleci jak strzała przed nosem. Sliver Shadow - piękny ogier, lecz Rubin też i ogólnie wszyscy, ale jak to mówią moje dziewczynki to "parówka". Gdy namówię go do trenowania powie mi "że, ja nie będę ściągał". Chociaż mi też by się przydało parę mięśni :) Jak ten czas szybko leci.

Od Candy - "stare czasy"

Pamiętam te czasy kiedy ja i Kashmir się nieznaliśmy...byliśmy młodzi, zakochani....,gdy zobaczyłam Ariz od gdzieś tak 8 lat. Gdy byłam źrebakiem, gdy byłam nastolatką................taaa, teraz wydaje mi się, że jestem stara, leniwa chociaż tak nie jest. Może dlatego, że dzieci tak szybko od nas odeszły, lecz ja nie jestem stara i leniwa!! Z mało ruchu i.... brak mi kondycji, a może, że brak mi dużej porcji radości i śmiechu. Sama niewiem.....