czwartek, 17 kwietnia 2014

Od Ariz C.D. Candy

-Ok to Szafir, Dien, Kashmir i ty wezmą udział w tej wyprawie (oczywiście jak się zgodzą) a nagrodą dla każdego z was (można sb wybrac) będzie:
Róg niewidzialności,
Ekstrat z ważki
Napuj z perły Posejdona
Eliksir z mołopotwi
Łzy pawia.
-Okej siostra, lece zwołać stado!!!
Gdy już wszyacy przyszli, powiedziałam:
-Uwaga! Macie możliwość wzięcia udziału w misji po Magiczny Mech. Pewnie pomyslicie: co ja z tego bede miał? A to będziecie mieli: jeden z tych eliksirów;Róg niewidzialności,
Ekstrat z ważki
Napuj z perły Posejdona
Eliksir z mołopotwi
Łzy pawia.
Do wyboru, do koloru.
-A po co ten mech?- zapytał Kashmir
-Poniewaz nasza członkini stada- Angua, ma zamiłowanie do niszczenia przyrody, musimy ja chronic. Magiczny Mech nam to zapewni.- odpowiedziała za mnie Candy.
-A gdzie jest ten Mech?- zapytał Szafir
-Nad wodospadem Różu lub Siły- powiedziałam.
-Czy to jest bezpieczne?- zapytał Dien
-Nie.- powiedziala Candy
Na chwilę zapadła cisza a potem zapytałam wszystkich:
-Bieżecie w tym udział? Ja bede patrzeć z wody.
(Szafir, Dien, Kashmir, Candy?)

Od Candy C.D. Arizonny

- Tak, można uodpornić rośliny na Angue. Trzeba zasadzić Magiczny Mech, który uodporni nasza przyrodę. Mech musi sie rozrosnąć, zajmie mu tak to ok. 3 dni.
- Ok. To świetnie, bo większość naszej przyrody wygląda jak cmętarz. A zniszczone rośliny też odbuduję ? - zapytała się Ariz
- Tak.- odparłam
- A, gdzie go znajdziemy ? - zapytała Arizonna
- Moi przodkowie żywiołów ukryli mech gdzieś w skale wodospadu Siły lub Różu. Nie łatwo się tam dostać. Musimu znaleść ochotników, aby tam weszli do skały( muszą przeniknąć przez skałę ) . Ogiera, który ma żywioł przyrody ( Szafir, Dien, Kashmir ) i Klacz, która ma też żywioł przyrody. (Candy)
- Ha ha ha ha !! Mówisz poważnie, mają przeniknąć przez ścianę ?
- Tak, muszą wypić Eliksir Ukungena, w tedy będa mogil przeniknąć przez ściany skały. Proszę nie śmiej się ze mnie bo ja z magią to jestem bardzo silnie związana. Ok ?
- Ok - odpowiedziała Ariz - Chodź, ogłosimy wyprawę po Magiczny Mech.
- Ariz, słuchaj może ochotnikom damy jakąś nagrodę, którą najbardziej by chcieli. Tak na zachęte. Co o tym myślisz ?

Ariz ?

sobota, 15 marca 2014

Od Arizonny C.D. Anguy

-Możesz dołączyć do naszego stada, pod warunkiem że nikogo nie zabijesz.
-Zobaczymy...-mruknęła pod nosem
-Co?
-Ok.
Gdy zapoznałam Angue ze wszystkimi, poprosiam Candy w cztery oczy.
-Sostro, jak pewnie zauwarzyłaś, Angua lubi psuć przyrode naszej doliny.
-Nom.
-Miałabym taką prośbę: czy byś mogła cos zrobić aby wszystkie rośliny były odporne na Angue?
Siostra?

piątek, 14 marca 2014

Od Lei&Feniksa- śub O:

Od Feniksa C.D Lei

- No ale wiesz, to tylko i wyłącznie dla twojego dobra.... martwię się.
- Nie masz powodu, by się martwić.- uspokajała mnie klacz.
- O witaj, Leia! Cześć Feniks! - krzyknęła z oddali Lusja.
- Cześć Lusjo, co tam porabiasz? - spytała Leia.
- Spaceruję.
- Ja też!
- A może pójdziemy razem na spacer?
- Chętnie!
I zanim zdążyłem się wtrącić dwie klacze znikły.
****
Minęły już dobre dwie godziny, ale Lei nadal nie było. Zacząłem się niepokoić. Nagle usłyszałem coś w oddali.
- To pa, Lusjo! Już nie mogę się doczekać kolejnej naszej wycieczki!
- Och, Leio! Gdzieś ty była! Martwiłem się! No, może trochę przesadzam... ale gdzie byłaś?
<Leia?>

Od Lei C.D Feniksa

- Byłam na spacerze
- Ale gdzie!?
- Na pustyni, na moście odwagi i w zakazanym lesie.
- Most odwagi, pustynia, zakazany las... Oszalałaś?! W swoim stanie nie powinnaś tam chodzić... - feniks wyglądał, jakby miał zaraz zwymiotować
- Uspokój się... tylko sobie żartuję, byłyśmy nad wodospadem księżycowego jeziorka
- Aaa... ok, może pójdziemy już spać? Jutro ślub...
- Chyba masz rację
<Feniks?>

Od Feniksa C.D Lei

- Dobranoc, Leio.
- Dobranoc, Feniksie.

******

Rano obudziliśmy się bardzo wcześnie. Szybko się uszykowaliśmy, a fioletowe róże w grzywie Leii wyglądały przepięknie.

- To co, idziemy?-spytałem.niksa

- Idziemy. - powiedziała zadowolona klacz.

Po drodze spotkaliśmy także Arizonnę, Szafira i Spartę.Gdy dotarliśmy na miejsce ślubu wszyscy zajęli już swoje miejsca, a Ralph czekał na mnie i Leię.

- Czy ty, Feniksie, chcesz zostać mężem Leii, i obiecujesz, że nie opuścisz jej aż do śmierci? - spytał ogier.

Wcześniej powiedziałbym "tak", ale spostrzegłem Anguę siedzącą na skale.

- Aż do śmierci.... buhahahah.... - mruczała.


- Feniksie? - szturchnęła mnie Leia.
- Tak. - odpowiedziałem dumnie.
- A czy ty, Leio, chcesz zostać żoną Feniksa, i obiecujesz, że go nie opuścisz aż do śmierci?

<Leia?>

Od Lei C.D Feniksa

- Tak
- Więc... możecie się pocałaować
Po tym nastał czas na imprezę, trwała ona cały dzień(resztę dnia) i noc, aż do rana, oczywiście Feniks nie pozwolił mi balować do świtu bo "nie mogę się przemęczać"... poszłam spać około godzinę po rozpoczęciu się balu.
<Leia?>

Od Lei i Feniksa- kiedy my to wszystko przeczytamy :D


Od Lei C.D Feniksa

- Feniks... lepiej idź już spać, przecież nic nas nie napadnie we śnie!
- Nie, będę cię pilnować aby nic ci się nie stało
- Idź spać, nic mi nie będzie... nie jestem kaleka tylko ciężarną
- To nic...
- Właśnie, to nic, więc idź spać v=bo nie będziesz mieć siły mnie bronić rano - uśmiechnęłam się do niego i zamknęłam oczy, zasnęłam.
***
Rano, gdy otworzyłam oczy zobaczyłam przed nimi... tak, Feniksa
- Nie spałeś w końcu całą noc?
- Nie
- Ech... wykończysz się!
- W cale nie
- W cale tak, idź spać a ja sobie poradzę
- Nie... a co będzie jeśli...
- Nic mi nie będzie - przerwałam mu, bo czułam, że ma w myślach 10 tysięcy pomysłów na nieszczęście.
- No nie wiem...
- To się dowiedz - znów się do niego uśmiechnęłam - możesz być pewien, poradzę sobie
- Ale masz pewność?
- Tak, jestem pewna
- No dobrze... - położył się niepewnie i w mig zasnął. Ponieważ nie powinnam się przemęczać wezwałam na pomoc Ralpha
- Witaj, o co chodzi?
- O nic... wiesz, Feniks przejął się moja ciążą i pilnował mnie całą noc... powiedziałam mu aby poszedł spać i śpi... a ja nie mam nikogo do pomocy i...
- Chcesz, abym ci pomógł w zbieraniu owoców, spoko... - poszedł do lasu i po paru minutach wrócił z koszem pełnym owoców
- Dzięki
- Nie ma za co, muszę już iść, do jutra!
- ta, do jutra
Teraz, gdy miałam już owoce położyłam się koło feniksa i już miałam się zdrzemnąć ale usłyszałam głos...
- Ooo... witaj Leio, słyszałam, że jesteś w ciąży - to była Angua, Feniks się obudził.
<Feniks?>

Od Feniksa C.D Lei

- Hhhhhh.... - ujrzałem ducha, choć byłem jeszcze nie wyspany. - AAAAAAAA! Uciekaj , Leio! Obronię cię! Odejdź, duchu! Nakazuję ci odejść i zostawić moją kochaną Leię! - szłem w kierunku ducha, aż tu nagle walnąłem w drzewo. - Auć! Coś ty mi zrobił, duchu! Odejdź! Odejdź!
- Eee... on zawsze taki "duchowy"? - spytała niezadowolona Angua.
- Co..? Eeee.... Angua? Och, witaj! Przepraszam.... byłem nie wyspany i wiesz... hehe....
- Po prostu Feniks boi się o mnie, Anguo, i każdy najmniejszy szelest to według niego zagrożenie dla mnie i źrebaczków... - odparła ze śmiechem Leia.
- Ej! Nie każdy szelest... tylko ten taki głośniejszy....
- No już, śpij. Porozmawiam z Anguą, a ty odpocznij.
- Nie bo ja... bo ja muszę... iść... owoce! Tak, owoce! No to ten... to idę, nie? - odpowiedziałem.
- Mam tu owoce.
- A skąd?
- Eee... zauważyłam, że tu obok takie drzewko małe z owocami i... no...
- Wstałaś?.... - spytałem lekko zdenerwowany.
- Tylko na chwilkę....
- A gdyby tak....
- No już, obiecuję, że to był ostatni raz.
- *parskam* Trzymam cię za słowo. Tylko ostrożnie z nią, Anguo. Ang.... - przerwałem, bo Anguy nie było. - Uff, jesteś bezpieczna, a na horyzoncie brak duchów.
- Czyżby brak? - Angua powiedziała i przestraszyła mnie.
- Aaaa....ngua, miło cię znów widzieć! Pójdę po...
Leia spojrzała na mnie jakbym powiedział coś głupiego.
- Pójdę przyszykować coś na ślub. Papa! - odeszłem trochę i obserwowałem Anguę i Leię, tak by mnie nie zauważyły.
<Leia?>

Od Lei C.D Feniksa

- Czemu ty musisz się tak zawsze pojawiać, znikać i znów pojawiać?!
Angua wzruszyła ramionami, spojrzała się na nieopodal lecącego ptaka i ten spadł nam pod nogi, odskoczyłam z przerażenia
- Coś ty mu zrobiła...
- Zabiłam i zabrałam duszę, to takie dziwne jak na konia z piekieł?
- Dziwne jak na konia...
- Jak dla mnie to nie, i tak była na niego pora... o patrz, mój pan idzie! Odsuń się bo jeszcze ciebie weźmie... - zrobiłam jak kazała, dobrze, że Feniks tego nie widział... "Pan" Anguy podszedł do ptaka i do niej, porozmawiali razem po czym poszedł wraz z duszą ptaka zostawiając jego martwe ciało, An zatrzymała go na chwile i o coś poprosiła... on się zgodził i dusza została "wciągnięta" do jej lampy, którą wszędzie ze soba nosi.
- Muszę już iść - powiedziała Angua
- Ta... lepiej idź... - kalcz rozpłynęła się nagle a po niej została jedynie niewielka kępa uschłej trawy i trochę dziwnej, czarnej cieczy której trochę bałam się dotknąć...
<Feniks?>

Od Feniksa C.D Lei

- O... Angua sobie poszła... To dobrze... nic ci nie zrobiła? - spytałem.
- Mi nie, ale.... - Leia wskazała na martwe ciało ptaka.
- Oh... wynosimy się stąd pod tamto drzewo! Jest dalej od "terenu" Anguy...
- Myślę, że w tym przypadku masz rację.
Szybko przenieśliśmy się z Leią pod inne drzewo. Klacz nie wiedziała, że cały czas obserwowałem ją, Anguę, i "Pana" Anguy...
- No, teraz dobrze?
- Tak, świetnie. - odpowiedziała zadowolona Leia.
- Na jakie owoce masz ochotę? Musisz się uodpornić, jutro ślub! Jestem w siódmym niebie, a ty?

Od Lei C.D Feniksa

- Może tak truskawki? Ja też jestem, ja też... chodź na spacer
- Lepiej się nie przemęczaj... masz - podał mi truskawkę
- Ach... nawet nie mogę iść na krótki spacer? No wiesz? - powiedziałam
- Lepiej nie ryzykować...
- Jak chcesz... ale taki krótki, proszę
Spojrzałam na feniksa błagalnym wzrokiem, w końcu nie wytrzymał
- Och! Dobrze! Krótki spacer...
- Dziękuję
Wstałam zadowolona i zaczęłam iść
- Nie tak szybko... uważaj
- Już wolniej nie mogę! - zaśmiałam się - nie przesadzasz trochę?
- Może odrobinę...
<Feniks?>

Od Lei i Feniksa

Od Feniksa C.D Lei

- D-dobrze.... - powiedziała Leia. Zrobiła się ciut blada.
- Wszystko w porządku? Jakoś blado wyglądasz? - spytałem zaniepokojony.
- Nie, jest dobrze.... pewnie coś zjadłam.
- No, w porządku.... chodźmy na wodospad.

Szliśmy tak, a Leia dziwnie się zachowywała. Zwolniła, zrobiła się blada, zatrzymywała się co jakiś czas. Wreszcie doszliśmy. Postawiłem kosz. I odwróciłem się do Lei.

- Ładnie według ciebie wygląda wielki głaz z jedzeniem? Leia? - odwróciłem się. Leia oparła się o kamień i dyszała.- Leia, co ci jest?! Szybko, do lekarki Ruffian!

Leia nawet się nie odezwała. Szybko poszliśmy do Ruffian. Niestety, nie mogłem iść razem z Leią i Ruffian do "gabinetu".

*****

Po około godzinie Leia i Ruffian przyszły.

- Co się stało, Leio? Czy to coś poważnego? - spytałem. Byłem w totalnej panice.

<Leia?>

Od Lei C.D Feniksa

- Eee... to nic takiego... jest w ciąży - uśmiechnęła się Ruffian
- To świetnie! Ale czemu tak źle to przechodzi?
- Pierwsza ciąża zawsze jest taka uciążliwa, za parę dni będzie lepiej a puki co nie powinna się zbyt przemęczać
- Ok, ok... ale możemy wziąć ślub, nie? - spytałam
- tak, możecie
- To dobrze - teraz podeszłam do Feniksa i się do niego przytuliłam - ładnie wygląda...
- Ale co ładnie?
- Kosz, pytałeś się czy ładnie
- aaa... no tak
<Feniks?>

Od Feniksa C.D Lei

- Czy już wiadomo coś o źrebakach? Czy są zdrowe? Nie! MUSZĄ być zdrowe! To klaczka i ogierek? Powiedz że to klaczka i ogierek! - spanikowałem...
- Feniks, spokojnie, nie nakręcaj się tak Jeszcze nic nie wiadomo...
- Ale jak można jeszcze nic nie wiedzieć? Ja chcę wiedzieć! CAŁY ŚWIAT chce wiedzieć!
- Feniks.... lepiej idź urządź coś na nasz ślub, a ja odpocznę pod drzewem...
- NIE! Nie mogę się zostawić samej! Ja... muszę... pilnować! Nie możesz się przemęczać.... ja wszystko zrobię! Nie ruszaj się! Zaraz wracam... za taką tycią sekundkę! Nawet nie zauważysz, że mnie nie ma.
- Feniks... idź już. Wszystko będzie dobrze. Obiecuję
- No... no.... trzymaj się! - wybiegłem jak błyskawica i pobiegłem w stronę wodospadu, bo zostawiłem tam owoce. Po drodze spotkałem....

- O, witaj Feniksie! Gdzie się tak śpieszysz? - zapytała Arizonna.
- Witaj, Arizonno! Ruffian już ci mówiła?
- O czym?
- Będziemy mieli źrebaki razem z Leią! Jestem tak szczęśliwy!
- To wspaniale! Opowiem o tym reszcie stada, jeśli chcesz.
- Ok, to do zobaczenia, idę po owoce dla Lei.

Droga w tą i we w tą nie zajęła mi dużo czasu. Wziąłem trochę malin, truskawek, gruszek... Ujrzałem drzewo, a przy nim Arizonnę, Candy, Lusję i Scarlet, a między nimi leżącą Leię.

- Co się tu dzieje?
- My tylko rozmawiałyśmy z Leią. - odrzekła Lusja.
- Czujesz się już lepiej? - spytałem.
- Tak, o wiele. Co tam masz? - spytała Leia.
- To owoce. Jeśli na ślub nie starczy, zbiorę jeszcze, najważniejsze, byś ty miała owoce.
- Och, dziękuję Feniksie.
- Nie ma za co dziękować. - odparłem.
- Mniam, skąd wzieliście te maliny, Leio? - spytała Candy i zjadła kilka malin.
- A te gruszki? Są niesamowite~- krzyknęła Scarlet i zjadła dwie gruszki.
- Uważam, że truskawki są najlepsze. - odparła Lusja i zjadła 7.

Klacze rozmawiały z Leią jeszcze dobre 2 godziny, aż wreszcie poszły.

-Uff, teraz ja też mogę spróbować tych gruszek.
- Przykro mi, gruszek już nie ma. Wiesz, jak Scarlet je uwielbia?
- No to może chociaż malinkę....
- Candy była na nie tak łasa, że....
- Że już ich nie ma, rozumiem, Leio. A... gdzie położyłyście truskawki?
- Nie gniewaj się na Lucję....
- Aha. Ale myślę, że ty też coś zjadłaś?
- Jasne !
- To dobrze. Jest już późno. Idź spać, nie możesz się przemęczać.
- Oh, Feniksie. Dobranoc...
- O nie, ja będę cię pilnował. Nie usnę, póki zapanuje cisza...
<Leia?>



Od Lei oraz Feniksa- again!

Od Lei C.D Feniksa

Tutaj - podniosłam umysłem sznur z róż i mirty po czym ukształtowałam go w łuk, zmieszałam z lodem aby nie stracił kształtu i postawiłam w miejscu. - ładnie?
- Pięknie, a co będzie w miejscu dla gości?
- posypie się troszkę fioletowych płatków róż...
- A co z poczęstunkiem?
- Owoce, warzywa, świeża trawa i woda... wody jest tu pod dostatkiem a jedzenie będzie może...
- Tam? - dokończył Feniks i wskazał na drzewo rosnące zaraz przy wodospadzie, było bardzo blisko miejsca ślubu a jego kształt przypominał wielki, długi stół idealnie dostosowany dla koni.
- Tak, tam...
- A kto udzieli ślubu?
- Może mój dawny znajomy? W sumie on jedyny wspierał mnie przy ucieczce...
- A kim jest?
- No... aniołem, ma na imię Ralph
- Ralph?
- Tak
- A jak wygląda?
- Właśnie tak... - w tej chwili zza chmur wyszedł wspaniały, koński anioł
[ ]
- Witaj Leia, witaj... Feniks
- Skąd znasz moje imię? - spytał się zaskoczony Feniks
- ja znam imię każdego...
- Ok Ralph, wezwałam cie tu, aby poprosić cię o przysługę
- jaką?
- Chcę, abyś udzielił nam ślubu
- Żenicie się? Świetnie... a kiedy odbędzie się ceremonia?
- Pojutrze
<Feniks?>

Od Feniksa C.D Lei

- Tak - odparłem ciut zazdrosny. - Już prawie wszystko przygotowane, nawet zamierzamy mieć źrebaki...
- Źrebaki? - krzyknął Ralph. - Gratuluję! Gdybyście musieli gdzieś pójść, Wujek Ralph zaopiekuje się małymi.
- O nie, damy sobie radę.- parsknąłem lekko zdenerwowany.
Leia widziała, że nie zbytnio polubiłem Ralpha i lekko mnie kopnęła.
- Chcielibyśmy klaczkę i ogierka. - odparła Leia.
- A jak by miały na imię? - spytał ogier.
- Klaczka to byłaby White Jewerly, a...
- Ogier to byłby Hachiko. - przerwała mi Leia.
- Tak, ogier to byłby Hachiko.
- Ten Hachiko? Wierny Pies Hachiko? Chūken Hachikō? 忠犬 ハチ公? - spytał zdziwiony Ralph.
- Eee... ciukan co?
- Chūken Hachikō, czyli Wierny Pies Hachiko. A więc...

*****Leia właśnie opowiada historię Hachika*****

- Czyli... twoja wizja była o Hachiku? - spytałem.
- Tak. A twoja o...?
- Moja... o odwadze. Ale skończmy już te rozmowy. Pomożesz nam, Ralph? - powoli zacząłem oswajać się z ogierem.
- Tak, pomogę chętnie. Co mam zrobić?

<Leia?>

Od Lei C.D Feniksa

- Może najpierw wysuszysz skały? Podobno anioły potrafią coś takiego... - powiedział Feniks
- Tak, potrafią, już się za to biorę - Powiedział Ralph i z entuzjazmem wziął się za robotę
Po skończonej pracy miejsce ślubu wyglądało wspaniale, Ralph wrócił do siebie a my poszliśmy do "domu" a właściwie po prostu pod jakieś drzewo.
- A co powiesz na to, abyśmy juz dziś postarali się o źrebaczki? - zaproponowałam
- Dziś?
- Tak...
<Feniks?>

Od Feniksa C.D Lei
Ok...

****

Był już poranek. Został już tylko 1 dzień do ślubu. Może by coś jeszcze ulepszyć? Może by dodać coś do menu? Albo może lepiej zostawić wszystko takim, jakim jest...
- Dzień Dobry, Leia! Jak się czujesz? Co powiesz na wzbogacenie naszego ślubnego menu? Może byśmy dodali.... hmm, jak sądzisz?

<Leia?>

Od Lei C.D Feniksa

- Dobrze... eee... a co proponujesz dodać?
- Może jakieś nowe owoce? mamy jabłka... ale to troszkę mało
- Ok, więc co powiesz na spacer do lasu? Na pewno znajdziemy tam jakieś gruszki i inne owoce...
- Dobra
Więc ruszyliśmy, wyczarowałam magiczny kosz na owoce "bez dna" nie wiadomo ile by się włożyło tam owoców zawsze było w nim miejsce!
Znaleźliśmy ponad 3 kilo gruszek, 2 kilo malin i truskawek, 1 kilo jagód oraz troszkę mięty.
- Tyle chyba wystarczy, co?
- raczej tak... to co, idziemy zanieść to wszystko Leia?
- Echę...
- Daj, wezmę to... - wziął ode mnie koszyk
<Feniks?>